It was Nowruz
It was day, but not new
And the memory of the deceased loved ones never left me.
I got the myth that eating God would help and I ate it.
“By eating a piece of the body or blood of a dear brave man, all his qualities would disappear in me and his spirit would remain in me forever” and he stayed.
Nothing is the same as before, except my heart full of sadness, which is mixed with the love that the world does not want me to forget.
They were killed, and we women are liberating life and we curse whoever didn’t want them and doesn’t want them. But we are numerous.
It in me
Mina Behkar
Cinematographer: Mohsen Baladzadeh

نوروز بود
روز بود، اما نو نبود
و یاد عزیزان از دنیا رفته لحظه ای مرا رها نمیکرد.
اسطوره به دادم رسید، خوردن خدا کمک میکرد و خوردمش.
” با خوردن تکه ای از جسم یا خون عزیزشجاع از دست رفته، تمام صفات او در من میرفت و روح او در من جاوید میماند” و ماند.
هیچ چیز مثل قبل نیست جز قلب آکنده از اندوه من که عجین شده با عشق که دنیا، مرا بی یاد آنها نمیخواهد.
آنها کشته شدند و ما زن زندگی آزادی میکنیم و لعنت میفرستیم به هرآنکه آنها را نخواست و نمیخواهد. ولی ما بیشماریم.
او در من
مینا بهکار
فیلمبردار: محسن بلدزاده